کودكتان را تنبيه رواني نكنيد

آنچه كودكان را بيش از تنبيه بدني آزار مي‌دهد، تنبيه رواني است. به كار بردن كلماتي كه به سرعت از دهان خارج مي‌شود، چنان اثر مخربي در شخصيت كودك به جا مي‌گذارد كه آثار آن به صورت صدمات عاطفي و عدم اعتماد به نفس در كودك بروز مي‌كنند.

روانشناسان معتقدند : جملات گزنده به عزت نفس كودك آسيب مي‌رساند و موجب تخريب رشد شخصيتي او مي‌شود. به كار بردن الفاظ منفي همچون : «بد، شلوغ، كثيف، لوس، خراب كار، بي ادب»، نه تنها اعتماد به نفس كودك را كاهش مي‌دهد، بلكه او را به سمتي كه او را با آن نام يا لقب خوانده‌ايم مي‌كشاند.

يكي از نيازهاي اساسي انسان، مورد توجه قرار گرفتن است. كودكان نيز نياز به توجه دارند و تمايل دارند اين نياز از سوي والدين برطرف شود، اما گهگاه ديده مي‌شود كه برخي از والدين، با روشهاي مختلف، نه تنها اين نياز را در جهت مثبت برطرف نمي‌كنند، بلكه با روشهاي غلط و توجه به موارد منفي موجب بروز رفتارهاي منفي در كودك شده، او را به سوي ايجاد عدم اعتماد به نفس، بروز رفتارهاي منفي سوق مي‌دهند. از جمله اين رفتارها و روشهاي غلط مي‌توان به روشها و تنبيه‌هاي رواني اشاره كرد

تنبيه‌هاي رواني مثل :
مقايسه كودك با فرزندان خانواده يا ديگران، سپر بلا قرار دادن كودك بابت مشكلات رفتاري والدين، (تو من را عصباني مي‌كني، تو من را مريض كردي) عدم پذيرش (كاش هيچ وقت به دنيا نمي‌آمدي)، منفي‌گرا يا پيشداوري منفي (تو هيچ وقت به هيچ كجا نمي رسي؟)

با اين تنبيه‌هاي رواني، توانايي ها و نقاط مثبت كودك به فراموشي سپرده مي‌شود و كم كم نقاط منفي جايگزين شده، به صورت پر رنگ تر خود را نشان مي‌دهد.
بنابراين ضروري است جهت ارتباط صحيح با آنان ارتباط عاطفي برقرار كنيم و با توقعي در حد توان و سن آنان، تنبيه رواني براي آنان ايجاد نكنيم وآنها را به اين وسيله نيازاريم.


كودكان كاملاً متكي به واكنش والدين هستند كه بفهمند آيا خوبند يا بد؟ باهوش هستند يا كم هوش؟، دوست داشتني هستند يا غير قابل تحمل؟ كودك به واكنش ها پاسخ مي‌دهد و سعي مي‌كند مطابق آنچه ديده، رفتار كند. الفاظ والدين كودك را به سمت آنچه از زبان آنها بيان شده مي‌كشاند، به اين ترتيب آنها در بسياري از موارد اعتماد به نفس خود را از دست داده، شخصيت شان تخريب مي‌شود.


والدين بايد بدانند كه كودكان نيازمند توجه و عشق بدون قيد و شرط هستند.

والدين با توجه به موقعيت، ابزار محبت كلامي و غيركلامي، نوازش كودك، در آغوش كشيدن او، تلقين‌هاي مثبت، توجه به موارد مثبت رفتاري و شخصيتي و دوري از انتقادهاي منفي و عيب جويي، بايد آنان را در شكل گيري يك شخصيت سالم ياري دهند.


: انواع بازی های مهارتی

گفتگوی تلفنی : هر از گاهی با کودکان خود تلفنی صحبت کنید این مهارت باید آرام آرام از حدود دو سالگی در کودک شکل بگیرد .

کتاب سازی : به کودک کمک کنیدعکسهایی را از مجلات بریده و در صفحاتی بچسباند و آنها را به شکل کتاب در بیاورد .

آشپزی : از حدود سه سالگی کارهایی مانند ژله درست کردن سپس تهیه کیک ، پخت تخم مرع و…را به کودک آموزش دهید و اجازه بدهید کودک این نوع فعالیتها را آموزش ببیند .

بازی باعروسک های پاپت : هیچگاه نصیحت کردن به کودک را به صورت مستقیم انجام ندهید چرا که نه تنها تاثیر گذار نخواهد بود بلکه باعث ایجاد شکاف در ارتباط شما با کودکتان خواهد شد . عروسکهای پاپت را خریداری کنید و از طریق آنها کودک را نصیحت کنید

بازی اعداد : در درون یک کیسه نعدادی نخود و لوبیا و عدس و… ریخته و از او بخواهید مثلا چهار تای آنها را بیرون بیاورد و بگوید از این چهار تا چند تا نخود است ، چند تا لوبیا سفید و چند تا لوبیای قرمز .

بازی اسم فامیل : بازی اسم فامیل حتما نیاز به سواد خواندن و نوشتن ندارد . این بازی می تواند در افزایش دایره لغات به کودک شما کمک کند .

بازی های پرتابی: از بازی های پرتابی مثل دارت یا پرتاب توپ یا بولیگ یا مینی بسکتبال می توانید برای برقراری ارتباط بین چشم و دست کودک استفاده کنید .

لی لی کردن : این بازی برای ارتباط بین چشم و دست و پا بسیار مفید است و همچنین می تواند بسیاری از انرژی کودک شما را تخلیه نماید . لی لی رفتن و طناب بازی باعث سرعت ادراک ریاضی را افزایش می دهد .

بردن کودک به موزه ها : کودکان خود را هر از گاهی به موزه ها ببرید و اجازه دهید خود کودک از مسئولین موزه سئوالاتشان را بپرسند .

بازی با لیوان پر از آب: این بازی جهت تمرکز کودک بسیار سودمند است و ارتباط بین چشم و دست را هماهنگ می ﮐﻨﺪ