روش های به حرف آوردن کودکان


روش های به حرف آوردن کودکان – اهمیت هر چیزی را می توان از جنبه های مختلفی بررسی کرد. یکی از راههایی که اهمیت حرف زدن را بررسی کنیم این است که آن را در حالت فقدان بررسی کنیم. به راستی اگر انسان ها نمی توانستند با هم صحبت کنند و یا ارتباط کلامی بین آن ها مقدور نبود چه اتفاقی می افتاد؟. در این نوشته می خواهیم در مورد حرف زدن کودکان و روشهای به حرف آوردن آنها صحبت کنبم. والدین و اطرافیان کودک مهمترین نقش را در این مهم ایفا می کنند.

نقش والدین – آیا کودکان خود به خود حرف زدن را یاد می گیرند؟!

والدين و اطرافیان کودک نقش بسيار مهمی در زبان‌آموزي كودكان خود دارند. تحقيقات نشان داده است كه كساني كه در دوران كودكي‌شان، بيش‌تر كتاب خوانده‌اند يا برايشان بيش‌تر كتاب خوانده شده يا زمان بيش‌تري را به گفت‌و‌گو با والدين خود گذرانده‌اند، از دانش زبان بيش‌تري بهره‌مند شده و دامنه لغت وسيع‌تري دارند. این تحقیقات به ما یادآوری می کنند که کنار گذاشتن کودک با تلویزیون و یا گوشی و تبلت کمکی به حرف زدن کودکتان نمی کنند.

تماشای تلویزیون و بازیهای گوشی کودکتان را کم کنید.

مشاهده برنامه ای تلویزیون و بازی با گوشی و تبلت نه تنها کمکی به حرف زدن کودک نمی کند بلکه می تواند یکی از دلایل تاخیر کلامی کودکان باشند. کودکان در ابتدا باید مفهوم ارتباط را یاد بگیرند و بفهمند. در یک ارتباط حداقل دو نفر وجود دارد. و ان دو نفر براساس دلایلی ( احوال پرسی ، درخواست چیزی داستن و..) با هم حرف می زنند. یکی درخواست چیزی می کند و دیگری نست به درخواست او پاسخی می دهد. تماشای تلویزیون و بازیهای موبایل.. مفهوم ارتباط را به کودک یاد نمی دهد و احتمالا بد یاد می دهد. در این موارد فقط یک نفر وجود دارد و ارتباط تک نفر است. گفتگوی والدین و اطرافیان بازیهای غیر موبایلی و.. سبب شکل صحیح مفوم ارتباط در کودک می شود.

با کودکتان زیاد صحبت کنید:


یکی از روش های به حرف آوردن کودکان ، مواجهه کودک با محیط غنی از کلمات است. البته برخی از والدین به اشتباه تصور می کنند که هر گفتاری و هر صحبتی ( هر چند بی هدف و غیر معمول ) می تواند کمک کننده باشد. بر روی زمین و در کنار کودکتان بنشینید و متناسب با بازی که او می کند و متناسب با زبان بیانی او با او صحبت کنید. بهتر است که حرف زدن شما در سطح فعلی و او و یا کمی بالاتر باشد.


متناسب با وضعیت گفتاری کودکتان صحبت کنید.


اگر کودکتان اصلا صحبت نمی کند ، بصورت یک کلمه یک کلمه و یا نهایتا دو کلمه دو کلمه با او صحبت کتید. در این حالت گفتار شما می تواند چنین باشد . “دست” ، “دست بابا” ، “به به” ، “به به می خوای؟” ، هم چنین اگر گفتار کودکتان دو کلمه ای است سعی کنید بصورت دو کلمه ای و سه کلمه ای با او صحبت کنید. همانطور که گفتیم یکی از روشهای کمک به حرف زدن کودک ، این است که در سطح و یا کمی بالاتر از سطح او صحبت کنید. همچنین مهم است که موضوع گفتگو ما برای کودک جذاب باشد.

علاقه فرزندتان را دنبال كنيد:


اگر فرزندتان به عكسي خاص در يك كتاب علاقه نشان مي‌دهد، با او درباره آن عكس حرف بزنيد. مثلا اگر درباره عكس يك قايق در يكي از كتاب‌هايش كنجكاو شد، چند عكس ديگر از قايق به او نشان دهيد و بعد، با او درباره قايق و چگونگي استفاده از آن حرف بزنيد. فراموش نکنید که در این مورد کودکتان است که تصمیم می گیرد نه شما . اگر شما موضوعی را انتخاب کنید که کودک به او علاقه ندارد نباید انتظار توجه کامل کودک را داشته باشد. سعي كنيد با او و احساسش، ارتباط برقرار كنيد. زمان حمام کردن ، عذا دادن و پارک رفتن می تواند زمانی مناسبی برای حرف زدن باشد.

زمان مناسبی را برای حرف زدن با اون انتخاب کنید

زمان مناسبی را برای حرف زدن و گفتگو با کودکتان انتخاب کنید. معمولا در حین حمام کردن ، غذا دادن ، لباس پوشیدن و .. کودک توجه بهتری به حرف زدن شما دارد. همچنین می توانید با فرزندتان بیرون بروید. مي‌توانيد به باغ‌وحش يا به پارك برويد. اين مكان‌ها، درهاي دنيايي نو را به روي فرزندتان باز مي‌كنند. مطئمن باشيد اگر به باغ‌وحش برويد، او علاقه‌مند خواهد شد اسم همه حيوان‌ها را بداند. او سئوال‌پيچتان خواهد كرد. سعي كنيد در این زمانها با حوصله و اشتياق بسيار زياد، به سئوال‌هايش پاسخ دهيد. فراموش نکنید که کودکان از طریق بازی حرف زدن را یاد می گیرند.

کودکان از طریق بازی یاد می گیرند.

تمرینات شما و حرف زدن شما می بایست در فضایی سرگرم کننده و بازی گونه برای کودک باشد. همانطور که قبلا گفتیم یکی از روش های به حرف آوردن کودکان ، دنبال کردند علاقه او است. موضوعی که انتخاب می کنیم باید مورد علاقه او باشد و در عین حال اجرای آن باید بشکل بازی باشد. با عروسکهای او بازی کنید ، بالا و پایین بپرید! ، بخندید ف شکلک در بیاورید و هر کاری کنید که کودک از با شما بودتان لذت ببرد. یکی از اشتباهاتی که والدین انجام می دهند نسبت به اشتباهات کودک بسیار حساس هستند و دائما از حرف زدن کودکشان ایراد می گیرند.


هيچ وقت از شيوه‌اي كه فرزندتان كلمه‌ها را ادا مي‌كند، ايراد نگيريد.

برخی از والدین نسبت به خطاهای گفتاری نوزادشان بسیار حساس هستند و دائما از شیوه حرف زدن نوزادشان ایراد می گیرند. این ایرادها نه تنها کمکی به زود حرف زدن کودک نمی کند بلکه سبب کاهش اعتماد بنفس او و درنتیجه کاهش تلاش برای حرف زدنش می شود. خوب است بدانید که تلفظ اشتباه واژگان تا چهار سالگی ، نگران کننده نیست . وقتی کودکتان کلمه ای را به اشتباه تلفظ می کند ، سعی کنید همان كلمه يا همان جمله را به شيوه درست براي او تكرار كنيد.

برای کودکتان كتاب بخوانيد:

یکی دیگر از روش های به حرف آوردن کودکان کتاب خواندن برای آنها است. فكر نكنيد كه نمي‌توانيد در سن پايين، براي فرزندتان كتاب بخوانيد. هيچ سني براي كتاب خواندن براي كودك، زود نيست. در سنین پایین بر روی متن کتاب نخوانید و فقط تصاویر کتاب را برای او تعریف کنید. اين‌كه فرزندتان در آينده، يك كتابخوان خوب باشد يا به راحتي بتواند متن‌ها را بخواند، بستگي به اين دارد كه چه‌قدر براي كتاب خواندن براي فرزندتان، در روز وقت بگذاريد. در ابتدا مي‌توانيد با كتاب‌هاي عكس‌دار شروع كنيد و به تدريج كه فرزندتان بزرگ‌تر شد، از كتاب‌هاي داستان استفاده كنيد.







گروه تلگرامی سوال و جواب فرشتگان سندرم داون
https://t.me/joinchat/BYtFQERoo_5DubTVqJalPg